مظلومیت و غریبی  هنرمندان سیرجانی در صدای تار آقای انصاری

احمد انصاری در سال ۱۳۳۵ در روستای نصرت آباد متولد شد . پدرش سردفتر ازدواج داشت و عمویش کاظم انصاری اولین معلم آواز احمد شد . احمد انصاری آواز شور و متعلقات و دستگاه سه گاه را در دوران ابتدایی در نزد عمویش فرا گرفت . در دوران دبیرستان، هر سال در رشته آواز مقام ا ول را کسب می کرد .در اردوهای رامسر بود که نوازندگی با نی را شروع کرد. احمد انصاری پیشکسوت موسیقی سیرجان در سال ۵۳ اولین سنتور خودش را در بازار تهران خریداری کرد . عشق و علاقه او به موسیقی باعث شد در کنار آواز ، نی ، سنتور ، دف و تمبک را فرا گیرد . آشنایی احمد انصاری با نوازنده بزرگ تار سید سلیمان رسولی که از دوستان پدرش بود ، باعث شد عاشق و شیفته نواختن تار شود. احمد انصاری در خاطرات خود نقل می کند : در زمان فراگیری تار در نزد استاد نگاهم به انگشتان استاد رسولی بود که چگونه حرکت می کنند .چون گوشم به صدا ها و ریتم آشنایی داشت .به سرعت نواختن تار را فرا گرفتم .اما یادگیری هر سازی ، نیاز به تمرین و پشتکار شبانه روزی دارد . گاهی شب ها برای اینکه صدای ساز باعث ناراحتی همسایه ها نشود ، توی حمام  تا صبح تمرین می کردم و حتی متوجه روشن شدن هوا نمی شدم . سال ۱۳۷۳ دانشگاه تهران برای اولین بار در رشته موسیقی دانشجو گرفت و احمد انصاری در رشته موسیقی دانشگاه تهران مشغول به تحصیل شد . آقای انصاری از اولین تحصیل کردگان موسیقی در دانشگاه تهران است .و سال ۸۰ آموزشگاه موسیقی مهرگان را در سیرجان افتتاح کرد . آقای انصاری مشوق و حامی خودش در مسیر هنر را خانواده خود می داند. با اینکه مرحوم پدرشان صدای خوبی داشت و زیر خیمه امام حسین علیه السلام روضه می خواند . و هنوز قدیمی های نصرت آباد نقش های او را در تعزیه نصرت آباد فراموش نکرده اند. برای این هنرمند پیشکسوت سیرجانی آرزوی موفقیت و سرافرازی دارم .و امیدوارم بتوانند در مسیر اعتلای هنر در شهرستان سیرجان چون گذشته گام بردارند. 

  ✍سید محمد حسینی نژاد : 

خبرنگاری رسانه خبری سیرجان گهر